İşte Kuran’daki kız bebek isimleri ve anlamları listesi.
Kuran’daki kız isimleri ve anlamları
İsbağ – Abdesti tam alma
Beyyinât – Açık deliller ve işaretler
Beyyine – Açık işaret, delil
Minhâc – Açık yol, yöntem
Mübeyyinât – Açık, belirgin olanlar
Tefsir – Açıklama, yorum (Kur’an)
Efnân – Ağaçların iç içe geçmiş dalları
Şühub – Akan yıldızlar, meteorlar
Nüha – Akıl, zeka
Muhâcirât – Allah yolunda hicret edenler
Hunefâ’ – Allah’a dosdoğru yönelenler
Enâbe – Allah’a yönelen, itaat eden
Tekbîr – Allah’ı yüceltme
Zâkirât – Allah’ı zikreden kadınlar
En’um – Allah’ın nimetleri
İstiğfar – Allah’tan af dileme
Hâşiât – Allah’tan korkanlar
Zeheb – Altın
Dinar – Altın para
İlaf – Anlaşma, sözleşme
Zikra – Anma, hatırlama
İbtiğâ – Aramak, istemek
Musaffâ – Arıtılmış, saf
Hediye – Armağan, bağış
Ziyâde – Artış, fazlalık
Kabes – Ateş koru
Tabsîra – Aydınlanma, basiret
Mübsire – Aydınlatan, basiretli
Ayet – Ayetler, dizeler
Senvân – Aynı kökten büyüyen birden çok palmiye
A’izzâ – Aziz olanlar, güçlüler
Sadaka – Bağış, hayır
Gufran – Bağışlama, af
Mağfiret – Bağışlanma, af
Hadâik – Bahçeler
Asel – Bal
Sulh – Barış, anlaşma
Sümbüle – Başak
Sümbülât – Başaklar
Beyza – Beyaz, ak
Ma’rufa – Bilinen iyilik
Aktâr – Bölgeler, çevreler
Kevser – Bolluk, cennette bir nehir/havuz
Bereket – Bolluk, hayır
Kanitât – Boyun eğenler, itaatkârlar
An – Bu an
Ârız – Bulutlar
Kebîra – Büyük, yüce
Nida – Çağrı, sesleniş
Nevâ – Çekirdek, öz
Hurî – Cennet hurisi
Cennet – Cennet, bahçe
Firdevs – Cennetin en yüksek derecesi
Selsebil – Cennette bir pınar (tatlı su)
Tesnîm – Cennette yüksek bir pınar
Zehra – Çiçek, parlak
Sıddîka – Çok doğru sözlü ve dürüst kadın
Atîk – Çok eski, köklü
Tahûr – Çok temiz (su)
Kesîra – Çok, bol
Adha – Daha akıllı, daha sağduyulu
Efsah – Daha fasihtir, daha açık konuşan
Ehda – Daha iyi yol gösterilmiş
Evla – Daha layık, daha uygun
Etkâ – Daha takvalı, daha dindar
Evfâ – Daha vefalı, daha sadık
Etvâr – Değişik şekiller
Basîra – Delil, kanıt
İbret – Ders, öğüt
Umniye – Dilek, arzu
Emanî – Dilekler, arzular
Evtâd – Direkler, kazıklar
Kayyime – Doğru, dosdoğru
Tulû’ – Doğuş
Bedr – Dolunay
Dünya – Dünya hayatı
Rüya – Düş
Takvîm – Düzeltme, değerlendirme
Nezīd – Düzenlenmiş, sıralanmış
Adn – Ebedi saadet, mutluluk
Nâfile – Ek ibadet/amel
Vasiyet – Emir, talimat
Kübra – En büyük
Hüsna – En güzel olan
Aksa – En uzak
Edna – En yakın
Olâ – En yüksek, en yüce
Ulyâ – En yüksek, yüce
Esâre – Eser, iz
Âsife – Fırtına, kasırga
Necva – Fısıltı, gizli konuşma
Me’ârib – Gayeler, hedefler
Leyla – Gece
Leyâlî – Geceler
Maişe – Geçim, yaşam standardı
Lîna – Genç hurma ağacı
Revâh – Gidiş, hareket
Sema – Gök, gökyüzü
Semavat – Gökler
Zulle – Gölge, bulut
Zilâl – Gölgeler
Kurra – Göz aydınlığı, neşe
Mirsad – Gözetleme yeri, pusu
Ayun – Gözler
Zümer – Gruplar, topluluklar
Varda – Gül, çiçek
Fizza – Gümüş
Câriye – Güneş
Gurûb – Güneşin batışı, akşam
Emanet – Güvenilir şey, emanet
Âmine – Güvenli, emin
Ayn – Güzel büyük gözlü
Hasene – Güzel iş, iyilik
Rihan – Güzel koku
Reyhan – Güzel koku, fesleğen
Behiç – Güzel, neşeli
Hisân – Güzeller
Zinet – Güzellik, süs
Ruhâ – Hafif rüzgar
Hayrât – Hayırlar, iyilikler
Künüz – Hazineler
Temhîd – Hazırlık, düzenleme
Hüda – Hidayet, doğru yol
Tûbâ – Hoşluk, cennette bir ağaç adı
Nahle – Hurma ağacı
Sekîne – Huzur, sakinlik
Mutmainne – Huzurlu, emin kalpli
Džennetejn – İki cennet
Ayneyn – İki göz
Ula – İlk, başlangıç
Mü’mine – İnanan kadın
Mü’minât – İnanan kadınlar
Millet – İnanç, yol
Sündüs – İnce ipek
Lü’lü’ – İnci
Enâm – İnsanlar, yaratıklar
Harîr – İpek
Remz – İşaret, sembol
Ziya – Işık, aydınlık
Aydın – Işıklı, parlak
Tesmiye – İsimlendirme, ad verme
Esma – İsimler
Ramazan – İslam takviminin 9. ayı
Huneyn – İslam tarihinde bir savaşın adı
Salihât – İyi işler, güzel ameller
Hasenât – İyi işler, iyilikler
Tayyibât – İyi ve hoş şeyler
Tayyibe – İyi, güzel
Şifa – İyileşme, deva
Muhsinât – İyilik yapanlar
İkram – İyilik, ağırlama
Kıble – Kabe’ye yönelen namaz yönü
Bâkiye – Kalan, sürekli olan
Mutmain – Kalbi huzurlu olan
İstebrak – Kalın ipek kumaş, sırma işlemeli atlas
Efide – Kalpler
Ecniha – Kanatlar
Mişkât – Kandil yuvası, lamba yeri
Lika – Karşılaşmak, buluşmak
Câzî – Karşılık veren, yeterli
Sahra – Kaya, taş
Kâşifât – Keşfeden kadınlar
Kâşif – Keşfeden, bulan
Kâşife – Keşfeden, ortaya çıkaran kadın
Arûb – Kocasına düşkün kadın
Usûl – Kökler, esaslar
Meysûr – Kolay, mümkün
Yüsr – Kolaylık
Yüsrâ – Kolaylık
Meysera – Kolaylık, rahatlık
Menâzil – Konaklar, ayın evreleri
Teklîm – Konuşturma
Hâfızât – Koruyucular, ezberleyenler
İzzet – Kudret, şeref
Âbidât – Kulluk eden kadınlar
Âbid – Kulluk eden, ibadet eden
Fida – Kurtarma, fidye verme
Necât – Kurtuluş, selamet
Mefâze – Kurtuluş, zafer
Muhîta – Kuşatan, çevreleyen
Duha – Kuşluk vakti, sabah
Misbâh – Lamba, ışık kaynağı
Mürsa – Limana yanaşma, sabitlenme
Meryem – Mary’nin Arapça şekli, sevilen veya acı anlamına gelir
Bekke – Mekke’nin eski adı
Mercan – Mercan taşı
Merhame – Merhamet
Rahmet – Merhamet, acıma
Ruhâmâ – Merhametli olanlar
Semera – Meyve
Semer – Meyve, ürün
Semerât – Meyveler, sonuçlar
Ümmet – Millet, topluluk
Misk – Moşus
Mübareke – Mübarek, kutlu
Müstebşira – Müjde aldıktan sonra sevinen
Mübaşşirât – Müjde verenler
Büşra – Müjde, iyi haber
Sidretü’l-Müntehâ – Son sınırda bulunan Sidre ağacı
Midad – Mürekkep
Nazîre – Mutlu
Sara – Mutluluk ve kolaylık zamanları
Ezan – Namaz vakti bildirisi, çağrı
Rumman – Nar
Nâime – Narin, yumuşak
Hafi – Nazik, lütufkar
Nehr – Nehir
Merah – Neşe, sevinç
Behce – Neşe, sevinç
Na’mâ – Nimet, bolluk
Naima – Nimet, lütuf
En’amta – Nimetlendirdin
Ala – Nimetler, lütuflar
Ni’am – Nimetler, lütuflar
Tavsiye – Öğüt verme
Mev’iza – Öğüt, nasihat
İkra – Oku!
Tilâvet – Okuma
Üsve – Örnek, numune
Vusta – Orta, orta derecede
Bârize – Ortaya çıkan, belirgin
Sâimât – Oruç tutan kadınlar
Nazra – Parlaklık, güzellik
Sena – Parlaklık, yücelik
İşrâk – Parlama, aydınlanma
Bâziğa – Parlayan, doğan
Benân – Parmak uçları
Tövbe – Pişmanlık, af dileme
Râdiye – Razı olan, hoşnut
Sıbğa – Renk, boya
Mârdiyye – Rıza sebebi olan
Sabah – Sabah vakti, tan
Bükra – Sabahın erken saati
Sâbire – Sabırlı kadın
Sâbirât – Sabırlı kadınlar
Sâbirîn, Sabrin – Sabırlı olanlar
Mütesaddikât – Sadaka verenler
Maksûrât – Saf ve edepli kadınlar
Halise – Saf, katıksız
Halis – Saf, katıksız
Râsiyât – Sağlam, sabit
Tesbît – Sağlamlaştırma, pekiştirme
Sahibe – Sahip, arkadaş
Şehadet – Şahitlik, tanıklık
Sâkin – Sakin, huzurlu
Sücûd – Secde etmek
Sidra – Sedir ağacı
Hanân – Şefkat, acıma
Ra’fe – Şefkat, merhamet
Medine – Şehir
Şühedâ – Şehitler
Merhaba – Selam, hoş geldin
Tahiyye – Selamlama, esenlik
Serap – Serap, yanılsama
Mesûbe – Sevap, mükafat
Mehabbe – Sevgi, aşk
Mevedde – Sevgi, muhabbet
Müfsira – Sevinçle parlayan, neşeli
Sâihât – Seyahat edenler
Riyâh – Şiddetli rüzgarlar
Me’va – Sığınak, barınak
Mesâbe – Sığınak, varış yeri
Eknân – Sığınaklar, yuvalar
Sînîn – Sina Dağı
Sinâ – Sina Dağı’nın Arapça adı
Akıbe – Sonuç, netice
Kelime – Söz, kelam
Ebâbil – Sürü sürü
Hilja – Süs, ziynet
Mekke – Suudi Arabistan’da bir şehir
Tukât – Takva, Allah bilinci
Kâmile – Tam, eksiksiz
Seher – Tan vakti, sabah
Furat – Tatlı su, nehir adı
Vahide – Tek, biricik
Zekiyye – Temiz, arınmış
Tathîr – Temizleme, arındırma
Mutahhara – Temizlenmiş, saf
Mutahhir – Temizleyici, arındırıcı
Şükür – Teşekkür, minnet
Selva – Teselli, avutma
Ramad – Toz, kül
Urve – Tutunacak dal, sağlam kulp
Afâk – Ufuklar, çevre
Mejene – Uğur, bereket
Emel – Umut, dilek
Sübât – Uyku, dinlenme
Müzn – Yağmur yüklü bulut
Daniye – Yakın
Dani – Yakın
Zülfa – Yakınlık
Yakut – Yakut taşı
Dua – Yalvarma, yakarma
Meded – Yardım, destek
İşâ – Yaşam
Mahyâ – Yaşam, hayat
Ayşe – Yaşayan, canlı
Bisât – Yaygı, sergi
Kalem – Yazı aracı
Mestûr – Yazılı, örtülü
Müstetâr – Yazılmış, kaydedilmiş
Vesîle – Yol, araç
Tarîka – Yol, yöntem
Âliye – Yüce, yüksek
Rabve – Yüksek yer, tepe
Bâsikât – Yüksek, yüce
Râfia – Yükselten, kaldıran
Merfûa – Yükseltilmiş, yüce
Leyyin – Yumuşak, nazik
Sima – Yüz, görünüş
Mefâz – Zafer, başarı
Ağniyâ – Zenginler
Zeytûn – Zeytin
Zeytune – Zeytin
Silsile – Zincir, dizi
İmâra – Ziyaret
Bir yanıt yazın